Het lijkt een eeuwigheid.
Maar jammergenoeg begint het besef te bekomen dat de tijd wel degelijk weg tikt (die week in de sneeuw, heeft er ook wel een beetje voor gezorgd dat alles nog sneller voorbij vliegt) en ik nog zoveel te doen heb.
Mijn agenda staat letterlijk vol!
- Gaan shoppen met tante in Antwerpen (der zijn ergere dingen int leven ;p)
- Naar de tandarts gaan
- Naar de podoloog
- Afscheidsfeestje plannen
- Naar Nederland op bezoek
- Gaan Babysitten en vooral leuke uitjes plannen met de babysitkindjes
- Sil en opa hun aftelkalender maken
- Mijn valies (beginnen) maken... lees beslissen wat mee mag en wat niet...
- ...
En en blijven maar dingen bij komen! Die 17 dagen die ik nu nog heb voor ik vertrek zullen dus maar met moeite genoeg zijn om alles in orde te krijgen.
Maar anderzijds, hoe meer dagen wegtikken hoe dichter mijn vertrek komt.
Het verlangen om het vliegtuig op te stappen wordt ook met de dag groter!
Ik weet ondertussen al redelijk goed wie mijn studie en kot genootjes worden.
Mijn leerkrachten ken ik al bij naam (al weet ik niet of het mannen of vrouwen zijn, die Deense namen...)
en ook over de eerste schoolweek heb ik al wat informatie:
De eerste dag word een kennismakingsdag met de docenten drama en muziek.
De dinsdag wordt het ook muziek en drama
De woensdag wordt ik ondergedompeld in het sociale profiel van Denemarken en mijn doelgroep.
Donderdag heb ik al mijn eerste fieldwork, geen idee wat dat precies wordt, stage of kijkstage of bezoeken... we zien wel
En vrijdag tenslotte hebben ze een verrassing voor ons (al vermoed ik gewoon dat ze nog niet weten wat ze met ons gaan doen)
Met alle eerste informatie kwamen ook de eerste opdrachten. Al direct moet ik enkele teksten lezen ter voorbereiding van de eerste lessen.
Hoe alle voorbereidingen verder lopen laat ik binnenkort zeker weten.
Maar om mij helemaal in te leven in mijn toekomstige leefwereld heb ik op skireis vorige week al enkele inspanningen gedaan. Deze zie je hieronder.
Tot binnenkort
Charlot
